Å teie er å lyge!

For ein tid tilbake fekk Herta Muller Årets nobelpris i litteratur for sit forfatterskap om korleis maktmennesker kan deformere menneskets psyke.Å alle som har fylgt med i kampen om sjukehusene her i landet -også her i S&fj kjenner godt til at dette ser ut til aldri ta slutt.Vi er vorte tuta øyrene fulle av kva som er best for oss,Dette har ein gruppe politikarar og byråkrater set seg fore å satse sit omdøme på.
Striden er etter kvart vorte så fastlåst at det går på helsa laus for både pasientar og dei som kjemper for å få beholda helsetjenestane i nærmiljøet.Det går ikkje ein mnd utan at det systematisk blir kringkasta at no legg vi ned arbeidsplasser,tek ut kompetanse grupper og til slutt på fredag, der styeleieren stod fram å sa “dette får pasientane merka.”
Styre for HF ser ut til å ikkje forstå at dei drev eit hasard med mennesker.Dette viser oss sannsynlig at dei som set i styret har klart å dreia saka bort frå seg sjølve.Og velger å spele hasard med våre penger utan å forstå kva gale dei gjer.Når det no er gått så gale som dei fleste av oss sa ville skje ,så kan dei alikevel setja der i den visshet om at dei slepp å ta på seg skyld for det dei gjer og har gjort til no.
Kampen mot eit politisk system og forsøk på hemmelighold for å gjennom føra det vi ser i dag er ein tilpassing for noko som ser ut til vera det underliggande, viser at sterke krefter er i sving for å få landet inn i EU.
Å komma med kritkk av styrer og dei som set med makt er ikkje heilt ufarlig har i Sogn og Fj heller,det har eg fått merka fleire gonger,men ein velger sjølv kva ein kan leva med og det forundrar meg at ein i Sogn og Fj ikkje ser den uverdigheita det er for mange å bli gjort til kasteballer i systemet som det leggast opp til her.Det som like vel er verst er dobbelmoralen og hykleriet i desse stadige tilbake vendene prossane som vi blir tvinga til å leva med i kvardagen. Eg tenker på pasientane,arbeidarane og dei som ikkje veit kva neste dag vil bringe.

Ein ting skal folk i Sogn og Fj vera stolte av Dei har ein indre styrke og har verdigheten i behold -sjølv om dei stadig får pålagt byrder samfunnet ikkje klarer å ordne opp i sjølve.
Følges av 1 person.
Aase L